|
|
|
|
|
Lokale naam: Raton di anochi
Nederlandse naam: Vleermuis
|
|
|
| Kenmerken: |
Op Curaçao
komen ongeveer 6 soorten voor. Deze aantal is namelijk te verdelen in
4 groepen: - vruchteneter, - nectarzuiger, - insecteneter en viseter.
De afgebeelde foto
is van de groep "nectarzuiger", namelijk: de langtongvleermuis.
De langtongvleermuis is een ± 12 cm. grote vleermuis met donkerbruine
vacht en een lange spitse neus. Zijn bek zit vol met fijne tandjes en
bezit een lange tong. Op zijn neus zit er een hartvormig neusblad, vermoedelijk
vanwaar de echo signalen gericht worden.
|
|
| Levensmilieu: |
Ze
leven gedurende de hele dag in donkere ruimtes zoals grotten, kelders of
zolders. Zodra de zon ondergaat komen ze van hun schuilplaats en beginnen
ze in het donker te vliegen op zoek naar voedsel. |
|
| Bijzonderheden: |
De
meeste vleermuizen gebruiken echo om hun eten te zoeken. Hoge tonen worden
uitgezonden die tegen o.a. "insecten" botsen. De tonen worden
terugkaatst en weer door de vleermuizen opgevangen. Zo kan ie de afstand
meten tussen zichzelf en de voorwerpen. |
|
| Nest: |
Vleermuizen zijn
zoogdieren en hangen de hele dag ondersteboven. Hun jong wordt in hun
buik gevormd en gedragen. Meestal baren ze één jong, die
ze voor een periode met melk voeden. Het jong blijft aan het lichaam van
de moeder vasthouden en is helemaal afhankelijk van de moeder.
|
|
| Voedsel: |
De
grootste aantal vleermuizen op Curaçao zijn nectarzuigers of vruchteters.
Tijdens het uitlikken v/d nectar uit de bloemen van o.a. de cactus blijft
er stuifmeel op de punt van hun neus. Deze wordt bij het bezoeken van een
andere bloem dan geënterd. De bloemen worden dus bevrucht, waarbij
een vrucht uit kan groeien. |
|
| |
|
|
|
| In
onze cultuur: |
De lokale bevolking vermijdt plaatsen
waar vleermuizen zich kunnen bevinden. Ze zijn bang voor deze "enge"
maar niet gevaarlijke dieren. |
|
