|
|
|
|
|
Lokale naam: Kalbas
Nederlandse naam: Kalebas
|
|
|
| Kenmerken: |
Loofverliezende, kleine
boom met spatelvormige en gaafrandig bladeren die ontspringen op kortloten.
De klokvormige bloemen zijn 6 cm. lang, groen-paars die uit de takken of
stam ontspringen. De vrucht is groot rond of ovaal bestaande uit een harde
groene schild met een zachte witgrijze vruchtvlees met pitten. Er zijn verschillende
soorten kalbassen nl. "Kalbas di Mondi" (kleine soort) en "Kalbas
di Kunuku". (grote soort) Het eigenaardig van de boom van de Kalbas
is dat ie overal vruchten draagt. |
|
| Plaats
van oorsprong: |
Boom hoort oorspronkelijk
thuis in Zuid Amerika en werd op onze eiland vroeger aangeplant. |
|
| Manier
van verspreiden: |
De vruchtvlees incl.
pitten wordt o.a. door varkens en geiten gegeten en via hun uitwerpsel ergens
anders verspreidt. |
|
| Aanpassingssoort: |
Plant die bij droge
periode zijn blaadjes verliest, terwijl toch de vruchten behouden blijft.
"Kalbas" groeit op alle grondsoort.
|
|
| In
onze cultuur: |
Eten:
Geroosterde "Kalbas" pitten werden vroeger samen met suiker gekookt
in een zoete lekkernij genaamd "Karabobo". |
|
| Muziekinstrument: |
Muziekinstrument:
Verschillende muziekinstrumenten werden met de "Kalbas" gemaakt.
Onder andere de "Gogorobí"
en "Bastél".
De ritmische instrument "Maraka" wordt ook met de "Kalbas
di Mondi" gemaakt. |
|
| Medicinaal: |
De vruchtvlees
wordt samen met andere bladeren/planten en (bruin) suiker gekookt tot een
dikke stroop "Stropi di Kalbas" en wordt gedronken o.a. tegen
verkoudheid, asma enz. |
|
|
|
Het vruchtvlees
wordt als badzeep ingewrijfd op honden die last van schurf of teek hebben,
de beestjes gaan dan dood. |
|
| Algemeen gebruik: |
Een open
gezaagde "Kalbas" schild diende als beker, gereedschap of gebruikt
als maatbekers van diverse eenheden.
Bij te vermelden is dat, de schild van de "Kalbas di Kunuku" in
veel Zuidamerikaanse landen nog als waterkruik gebruikt wordt. |
|
