|
|
|||
|
|
|||
Lokale naam: Tamarein
|
|||
| Kenmerken: | De boomstam is meestal recht en de takken spreiden zich ver uit en hangen aan het eind vaak neer waardoor ze een schaduwrijke koepel vormen. De bladeren zijn geveerd en de bloemen zijn bijzonder mooi getekend, nl. geel met rode strepen. De rijpe vruchten zijn dikke, bobbelige bruine peulen waarin donkerbruine zaden zitten. Om de zaden zit een vruchtmoes dat zoetzurig smaakt. | ||
| Plaats van oorsprong: | Boom hoort oorspronkelijk thuis in Afrika en werd op onze eiland vroeger aangeplant. | ||
| Manier van verspreiden: | De rijpe vrucht cq. pitten worden o.a. door duiven, wilde varkens en geiten gegeten en ergens anders verspreidt. | ||
| Aanpassingssoort: |
Plant met kleine bladoppervlakte met een uitgebreide wortelstelsel. |
||
| In onze cultuur: | Eten: Van het vruchtvlees wordt sap gemaakt. Het wordt ook samen met water en suiker tot een zoete brij gekookt n.l. het "Dushi Tamarijn". Vroeger werd het sap samen met "Funchi" door minder bedeelde families als warm eten gegeten. |
||
| Medicinaal: | Als het
vruchtvlees in groot aantal en ongekookt wordt gegeten, werkt het als laxeermiddel.
De bladeren worden samen met andere bladeren/planten gekookt en gedronken o.a. tegen verkoudheid. |
||
| Bijzonderheden: | Onder de schaduwrijke plek van de boom wordt veel door families, kennissen of buurtbewoners als reünie- of als rustplek gekozen. Uitzondering hierop is 12 uur s'middag, oude mensen beweren dat geesten op die moment ook aanwezig zijn. | ||
 |
|
 |
|
