|
|
|||
|
|
|||
Lokale naam: Milon di Seru
|
|||
| Kenmerken: | Op onze eiland zijn er meerdere soorten bolcactussen die allemaal vreselijk op elkaar lijken. De meest voorkomende soort heeft ongeveer 12 ribben die bezet zijn met roodbruine doornen. Als de bolcactus gaat bloeien verschijnt er bovenop een wit viltig kussentje en tussen in staan de kleine roze bloempjes, die later de vrucht wordt. (z.g. "Bushi") | ||
| Plaats van oorsprong: | Niet bekend. | ||
| Manier van verspreiden: | De kleine vrucht wordt o.a. door vogels en geiten gegeten en de kleine zaadjes wordt later verspreidt. | ||
| Aanpassingssoort: |
Plant met een taaie buitenlaag zonder bladoppervlakte met heel diepe wortels, die grote watervoorraden aanleggen. |
||
| In onze cultuur: | |||
| Eten: | De doorzichtige jam-achtig inhoud met kleine zwarte pitjes v/d kleine licht rode vruchtjes ("Bushi") werd vroeger door de kinderen gegeten. Nu is het niet meer zo bekend. | ||
| Algemeen: | De pluim (kussentje) werd van de bolcactus zachtjes afgekamd en vroeger gebruikt voor het steken van vuur. Het z.g. "Sakadó" | ||
| Waarschuwing: | Alle soorten bolcactussen zijn beschermd en mogen niet geëxporteerd noch uit de natuur weggehaald worden! | ||


![]() |
|