|
|
|||
|
|
|||
Lokale naam: Ala Blanka
|
|||
| Kenmerken: | Een 34 cm. grote grijsblauwe duif. De "Ala Blanka" heeft een witte band over de vleugels, die tijdens het vliegen direct opvalt. De veren achter zijn nek vertoont donkere grijsblauwe weerschijn kleuren. Bij de volwassen vogels zit rond de ogen een lichtblauwe kleur die weer omringd wordt door een donkere kleur. Bij de jonge vogels is de kleur van de veren dof en zijn de ringen rond de ogen ook niet aanwezig. Zijn snavel heeft een witroze kleur en zijn poten zijn donker rood. | ||
| Levensmilieu: | Vroeger moest je stil en echt diep de knoek/bos binnen lopen om ze waar te nemen. Ze waren echt schuwe vogels, maar door de ontbossing zijn ze nu overal te zien en zijn ze nu ook minder schuw. Hun aantal is nu ook drastisch toegenomen. | ||
| Bijzonderheden: | Tegen de late middaguren zie je de "Ala Blanka" in groot aantal op grote hoogte naar hun slaapplaatsen terug vliegen o.a. richting kabouterbos of naar de bossen van Emmastad. Ze slapen in grote groepen. | ||
| Nest: |
De "Ala Blanka" nestelt bij voorkeur in hoge bomen o.a de mahonie- en tamarindeboom. Alléén één witte ei wordt in een nest van wat slordig bij elkaar gebrachte takjes gelegd. |
||
| Voedsel: | De "Ala Blanka" eet allerlei zaden en rijpe vruchten van o.a. "Karawara di Mondi", "Mispel" en zaden van de "Wayaka". Ook zijn ze dol op de 3-kantige nootjes van de "Bellisima" en zaden v/d "Flaira". De landbouwers vinden ze lastige vogels, omdat het gezaaide zaad of hun oogst door de vogels gegeten worden. (o.a de "Maíshi chiki") | ||
| In onze cultuur: | Vroeger werd er veel op de "Ala Blanka" gejaagd voor hun vlees. Nu is het echt minder. Het jagen gebeurde door valstrikken te plaatsen, jagen met luchtgeweer of met de katapult. Je had echt een trofee als je vroeger een "Ala Blanka" hebt gevangen. | ||
 |
|
 |
|
