Lokale naam: Yuana
Nederlandse naam: Groene leguaan
Over het hele eiland te vinden. Hoofdzakelijk in grote bomen met jonge blaadjes of tussen de grote rotsen.
Een leguaan die uit het wild is gehaald, blijft niet lang leven in een kooi. Als het ware gaat ie in hongerstaking en sterft kort daarna.
Als je in de buurt van een "Yuana" komt, gaat ie niet meteen lopen, maar blijft loeren of gaat ie net achter een boomstam of tak schuiven.
Voelt de mannetje "Yuana" zich bedreigd of is er een vrouwtje "Yuana" in de buurt, dan steekt ie zijn "sambechi" (keelzak) op. Deze is wit/grijs/groen gekleurd. De "Yuana" blijft zijn kop op en neer bewegen om accent te plaatsen op zijn uitgestoken keelzak. De "Yuana" verdedigt heel fel zijn territorium. De concurrende "Yuana" geeft even weerstand, maar wordt later toch weggejaagd. Tijdens het vechten gaan ze op hun poten staan, waarbij de indruk gewekt wordt, dat ze groter zijn.
Bij het vasthouden aan zijn staart gaat zijn staart kapot. De staart blijft dan kronkelend achter, waarbij de aandacht afgetrokken wordt. Van deze moment maakt hij gebruikt, om te vluchten. Na verloop van tijd groeit de staart terug.
Als een "Yuana" op de grond ligt en in een hoek wordt gedreven, kan ie heel hard met zijn staart klappen uitdelen.
Leguanen beginnen relatief jong met leggen van eieren. Deze worden in zelf gegraven gaten gelegd. De eieren worden dan met behulp van de zon uitgebroedt. Wanneer de kleintjes uitkomen dienen zij meteen op hun zelf te passen.
Er wordt veel op leguanen gejaagd. Het vlees wordt gestoofd en met "Funchi" gegeten of in het bijzonder wordt soep gemaakt. Het vlees smaakt naar kip.
Het jagen gebeurt door: - steen gooien, - katapulten, - schieten met luchtgeweer, - vangen onder een hoge boom, - uitroken indien de leguaan in een hol zit, - door te lussen met een lange "Pita" paal.
